Disyembre taong 2012
Nitong nakaraang linggo napagkasunduan ng buong department namin sa office na magkaroon ng Christmas Party. Unang pasko ko ito na buhay may trabaho ako. Halos anim na buwan na ako pero hanggang ngayon nag-a-adjust pa rin ako. Napapansin ko rin na araw araw pare-parehas lang ang mga ginagawa ko.
Gising ng alas singko. Pasok. Uwi. Tulog ng alas diyes.
Hindi nakakatuwa. Parang hindi ako makagawa ng oras para sumulat. Paisa-isang talata lang. May pagkakataon pang hindi ko matapos ang nasimulan. Nobela, maikling kwento, sanaysay at marami pang mga kabalbalan. Lahat nasa notes ko sa cellphone naghihintay lang na mapansin ko.
Balik tayo sa party namin. Hindi syempre mawawala ang Kris Kringle sa okasyon. Bumunot kami ng screen name para gamitin at hindi makilala ng aming "baby." Bilang napakatagal pa ng tinakdang araw (December 19), linggo-linggo kaming magpapalitan ng regalo depende sa tema ng dapat ibigay.
something reminiscing
mga bagay na magbabalik umano sa alaala ng pagkabata ang unang pagpapalitan ng regalo. kinilig ako ng bahagya dahil alam kong bukod sa matatanggap kong regalo, makakabisita muli ako sa mga tindahan ng mga laruan. may kakaiba kasing saya ang dulot ng awra sa loob.
Nilibot ko ang buong Robinsons Galleria para hanapin ang gusto kong iregalo. Toys r Us.
May headband kayo na may abubot sa tuktok? May ideya na kayo sa kasarian ng pagbibigyan ko.
Wala, sir.
May pakpak kayo ng fairy?
Tapos na po ang Halloween, sir. Loko loko.
Hanggang mapadpad ako sa parte ng mga librong pambata. De joke lang. Naisip ko lang na libro na lang ang ibigay ko. Naalala ko kasi noong elementary, hindi kami magkamayaw sa paghahanap ng mga alamat ng kung anu anong bagay. Bawat baitang may ipagagawa ang guro ng Filipino o English na summary report / book report / review.
Mga kwentong punung puno ng aral ngunit may tinatagong pakahulugan. Sa isang banda naging panakot ito sa aming mga kabataan. Halos lahat kasi ay tila naparusahan gaya ni Pinya na laging dinadahilan ang matang tinatamad tumingin at magmasid at ni Saging na laging paa ang ginagamit sa pag-abot sa bagay sa paligid. Kung hindi man ay naging Mangga dahil sa kabusilakan ng puso at Sampaguita dahil sa pagmamahal ni Guita? Hmmm.
Sampa Guita! Sampa! Sabi ng kanyang irog habang inaangat siya sa bangin.
Hindi ko tinuloy ang balak na pagbili ng libro. Puro kasinungalingan. Binibigyan nito ang mga kabataan na maging mabait sa maling paraan. Parang ang konsepto ng langit at impyerno. Itinatatak sa isipan natin na magpakabuti dahil may langit na naghihintay sa halip na gumawa ng kabutihan dahil masarap sa pakiramdam.
Pero bakit kaya hindi pa nayayari ang alamat ng tao? Na si Langgam ay naging tao kasi hindi siya sumusunod sa pila, lagi pang sumisingit. Na si Buwaya naging tao dahil sa pagkain niya ng hindi sa kanya at kalauna'y naging Kongresista. Na si Manok nagnais magpapansin, putak ng putak kaya ginawang social networking site user. Hindi kaya parusa ang maging tao?
Sige, balik na lang tayo sa party namin. Binili ko ang napaka-cute na stuffed toy. Hindi sa sinasabi kong kadikit ng laruang 'yon ang pagiging bata pero ang mga bata, hindi ba, likas na mapaglaro? Makikita natin silang dinuduyan ang mumunting laruan na tila kanilang anak; kinakausap gaya ng mga kaibigan; at sumbungan kapag pinagalitan ng magulang.
Hayyy. Kay sarap maging bata. 'yung panahong ang katumbas ng pagtahan ay makukuha sa tigpipisong Hani o Flat Tops. Wala nang mas mahalaga pa sa star na nilagay ni Ms. Atienza dahil nasagot ang tanong sa klase. Hindi tulad ngayon. Habang dumadagdag ang edad ng tao, gayon din ang paghahanap natin ng tunay na kaligayahan. Hindi na natin makuhang ngumiti. Mahirap na sa ating maging maligaya sa simpleng bagay. Karaniwan pa nga'y pinipilit na lamang nating maging masaya.
Ang lungkot na tuloy. Pwede bang balikan na lang natin ang kabataan na puno ng saya? Kakabit kasi ng paggunita sa nakaraan ang paghahanap natin ng katulad na karanasan ngayon.
May nakita akong isang karatula galing kay pareng Google. Ito:
Kung pwede lang...
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na alamat. Ipakita ang lahat ng mga post
Ipinapakita ang mga post na may etiketa na alamat. Ipakita ang lahat ng mga post
Martes, Nobyembre 26, 2013
sa ganap na
4:54 PM
4 Comments
tag tag
alamat
,
growing up
,
hayop
,
kwento
,
lipunan
,
maikling kwento
,
pasko
,
pilipinas
,
pinoy
,
tao
Sabado, Oktubre 6, 2012
sa ganap na
11:40 PM
9 Comments
tawa ka ng tawa, mamaya iiyak ka diyan. huwag kang gagala kapag
malapit ka nang magtapos sa pag-aaral, lapitin ka ng disgrasya. huwag kang mag
iipon, para mo na ring pinaghandaan ang pang ospital mo. huwag kang magpupula
kapag umuulan, tatamaan ka ng kidlat. ang dami mo nang absent, lagot ka kay
ma’am. hindi ka man lang tumulong sa mga gawain natin, huwag kang umasa na
mataas ang grado mo. bawal tumawid, tangina ka!
dito sa pilipinas, bawat kibot natin laging may kaakibat na
pananakot. karaniwan sa mga ito ay pumipigil na gawin natin kung anong
nagbibigay o magbibigay ng kaligayahan sa atin. marami sa atin marahil ay
nalaman ang mga ganitong pamahiin mula sa ating mga lola o di kaya ay sa
magulang.
higit pa sa mga nasa itaas, may isang paniniwala ang mga pinoy na
lubhang mahalaga ngunit sinasantabi natin. isinasawalang bahala dahil wala
naman sinabi si lola na maaari tayong mabulag, maputulan ng kamay, katihin,
magutom, tamaan ng kidlat, o mamatay kapag ginawa natin ito. ni si nanay,
walang pakialam. sa katunayan, sila pa mismo ang nagturo sa atin na
suwayin ito.
naaalala mo pa ba noong kabataan mo? habang abala ka sa paglalaro
ng teks, tinawag ka ng tatay mo para bumili ng redhorse sa kabilang kanto.
dahil sa takot na mapagalitan, iniwanan mo ang mga kalaro mo, tumakbo sa suking
tindahan at bumili. sinuklian ka ng tindera. doon din sa tindahan, nakakita ka
ng isang plastic ng teks, limang piso kada balot. sakto sa sukling hawak mo.
alam mong lasing na si tatay, naisip mong hindi niya mapapansin na kinuha mo
ang sukli. binili mo ang teks. tama ka, hindi niya alam na may sukli dahil sa
kalasingan.
isang gabing madilim, bilog na bilog ang buwan, pinalaki ka ng
magulang mong may takot sa multo. sinasama ka ng nanay mo na pumunta sa nayon
upang makipyesta sa mga kamag anak doon. pilit kang tumatanggi, nagpupumiglas,
naglulumpasay, sinasapian ata. sige na anak, pag sumama ka bibilan kita
ng maraming laruan at may bente pa. tumahan ka sa pagwawala na parang
tinurukan ng pampakalma.
minsan pa nga kapag tinatamad kang gumawa ng assignment diba to
the rescue kaagad si nanay para sa pampagana? pag natapos mo yang
pinapagawa sayo ng titser mo, bibili tayo ng ice cream, yung magnum? naku anak,
waley ang you and me sitting on a tree doon. pang mayaman! abot tainga
ang ngiti, naglalaway mo pang tinatapos ang takdang aralin mo.
sumama ka sa nanay mo mamalengke para sa pagkain niyo kinagabihan.
sa pag iikot, nagutom kayo sa pamimili ng mauulam. ginamit niyo yung natirang
pera pang meryenda. sinabihan ka ng nanay mo na huwag sabihin sa tatay mo na
may sukli pa dahil baka hingin pa ito at walang maibigay.
nakakita ka ng cake sa refrigirator. tinikman mo saka ka
nagpaalam, sinabi ng mama mo na bawal kasi para yun sa mga kaklase ng kuya mo.
pero dahil nakakuha ka na, abswelto ka.
apat kayong magkakapatid pero walang gustong magwalis at
maglampaso ng sahig. may kunwaring tulog, may kunwaring nahihirapan sa
assignment, may kunwaring masakit ang paa, at may kunwaring nagre review para
sa exam bukas. nakita mo ang tatay mong iba ang tingin sayo. nakangisi ng
kaunti may kasama pang kindat. alam mo na ibig sabihin non. kapag sumunod ka sa
utos, may premyo kang matatanggap. biglang gumaling ang sakit ng tuhod mo at
kumilos ayon sa iniutos.
ngayong malaki ka na, nagtatrabaho ka na sa gobyerno. malaki ang
ginagampanan mo ngayon sa pag unlad ng bayan. isa ka sa mga inaasahan ng
mamamayan na mag aangat ng ekonomiya ng bayan. pinagmamalaki ka ng magulang mo,
maging ng buong bayan kung saan ka hinubog ng panahon. naialis mo ang
pamilya mo sa kahirapan. may kotse, condo, bahay at lupa. masipag ka kaya
tinatamasa mo ngayon ang ganyang karangyaan.
dumating ang mga balita isang araw. punong puno ka umano ng ilegal
na aktibidades. nagulat, natulala, tumanggi at umiwas. anak
bakit? hindi ka ngayon makasagot dahil alam mo ay wala kang
inaargabyadong tao.
nasanay ka kasing sa tuwing kumikilos ka ay may pampadulas para
mas mapabilis ang proseso. hindi alintana sayo ang sobrang presyo ng mga
pinamiling materyales tutal naman ay pinangkakain niyo ang mga natirang pera.
alam na alam mo ang mga ibig sabihin ng kindat at senyas para manalo sa
bidding, may komisyon ka kasi. higit pa roon alam mong hindi ka makukulong sa
ginagawa mo dahil kaibigan mo ang batas.
ngayon, babalikan ka ng nanay at tatay mo. tatanungin kung bakit
ka nagkaganyan samantalang pinalaki ka nila ng maayos at matino.
ngayon, maraming magulang ang nagpapayo sa kanilang mga anak na
huwag tularan ang babaeng may nunal na kinasusuklaman ng lahat.
ngayon, sasabihin nilang wag kang kukurap. e ano ngayon? wala
namang masama sa pag kurap. hindi ba nay, tay?
Mag-subscribe sa:
Mga Post (Atom)
