Martes, Mayo 15, 2012 sa ganap na 1:14 AM sinalpak ni tadong daniel 0 Comments

……. hindi ko alam kung saan ako magsisimula sa textong ito. hindi ko rin alam anong mararating ng sulatin. basta, ewan ko din. mauuwi na naman ito sa walang katapusang sermon ko sa mga kabataan. feeling matanda nanaman ako nito.

pinag aral ka ng magulang mo, so nararapat lamang na mag-aral ka. wag mong sabihing karapatan mo yan kaya dapat lamang na makamtan mo ito. tungkulin mo naman ang mag-aral.

hindi porket may janitor sa paaralan o establishment na pinupuntahn mo, pede ka nang magkalat. wag mong sabihing “anong gagawin ng mga janitor kung hindi ako magkakalat?” parang sinabi mo na din na tungkulin mong magkalat upang magkaroon sila ng trabaho? at utang na loob nila sayo ang sweldo nila?

hindi porket hindi binibilang ang isang bagay, sosobrahan na natin. merong tamang paggamit ng mga kinokonsumo natin. ung sakto lang pero ok na. be contented. balance kumbaga. be considerate sa ibang tao. tandaan natin na hindi lamang tayo ang nangangailangan ng isang bagay. malay natin na ang sobra o sanay hindi natin nakonsumo ay malaking tulong sa ibang tao.

hindi porket nkakapagsalita tyo eh aabusuhin mo na ang kakanyahang yan. napanuod mo na ang old boys ng korea? dahil sa chismiss yan ang kinahantungan ng dating magkaeskwela. muntik nang magkapatayan.


may limitasyon ang bawat bagay. hindi porket karapatan natin ito ay gagawa tayo ng mga bagay na hindi karapat dapat. tandaan natin na ang katapusan ng isang karapatan ay isa pang karapatan. 

0 Responses so far.

Mag-post ng isang Komento

    sino ka?

    Larawan Ko
    tadong daniel
    Manila, Philippines
    Balang araw. Mumurahin tayo ng mga halamang pinitas natin. Ang mga dahon nito ay magiging atin na lamang damit. Papatirin tayo ng bundok na iniwanan natin ng mga kinainan matapos nating maglibot sa tahanan niya. Makakainom tayo ng tubig ilog na ginawa natinng tapunan ng basura. Magiging tirahan natin ang pader kung saan tayo umiihi kahit ipinagbabawal. Ang lahat ng isinulat natin sa malinis na pader ay maililipat sa ating katawan, permanente. Maliligo tayo sa pinagtipon tipong mga laway na inilabas natin sa kalsada. Pupulutanin ng mga barkada ang mga upos ng sigarilyong ating ipinitik. Magiging sintigas tayo ng mga trosong walang habas na pinutol. Ngayon ay handa ka na sa pagbuka ng lupa. Lalamunin tayo nito. Gaganti na ang mga inapi. Hindi na sila papayag na habang panahon silang mananahimik. pero joke lang yan, mabait kasi si inang kalikasan. sige diretso lang. matulog ka ng mahimbing.
    Tingnan ang aking kumpletong profile